
เกิดมาได้วันเดียว ปั้นสิบก็มีชีวิตที่โลดแล่นบนแผ่นฟิล์ม (X-Ray) ซะแล้ว ในภาพยนตร์ไทย (ที่มีประมาณ 6 เฟรม รวมกับ CT อีกล็อตใหญ่) ชื่อว่า "ปอดแหก" เป็นผลงานที่เขย่าขวัญสั่นประสาทคนเป็นพ่อเป็นแม่มากๆเลยลูกเอ๊ย
อ่ะ เล่าให้เป็นผู้เป็นคนหน่อย เรื่องย่อมันมีอยู่ว่า พอเช้าวันถัดมาหลังวันคลอด ปั้นสิบก็มีอาการแปลกๆ คือจะร้องไห้ไม่ปกติ จะคล้ายๆครางๆอยู่ในคอ ไอ้เราก็ดูไม่ออก คิดแต่ว่าลูกมันร้องไห้แปลกดีนะ แต่หม่าม้าหวานที่เป็นหมอเด็ก พอเขาเห็นแล้ว เขารู้เลยว่ามีอะไรซักอย่างไม่ชอบมาพากลซะแล้ว เลยรีบบอกพยาบาลให้รีบให้อ๊อกซิเจนกับปั้นสิบ แล้วก็โทรปรึกษาหมอที่ทำคลอด หลังจากนั้นก็ตรวจหาอาการกันยกใหญ่ ว่าปั้นสิบเป็นอะไรกันแน่ เอ็กซเรย์ไปหลายรอบ ผลเท่าที่ดูจากแผ่นฟิล์มที่เห็นคือ ปอดข้างขวาเล็กกว่าปอดข้างซ้ายมาก หมอหลายท่านก็ช่วยกันลงความเห็นเป็นภาษาทางการแพทย์ ไอ้เราก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ต้องพยายามนั่งจับใจความ แล้วค่อยมาถามหม่าม้าหวานเอาอีกทีทีหลังว่าปั้นสิบเป็นอะไรกันแน่ หม่าม้าหวานเขาก็แจกแจงให้ฟังว่า
แพทย์ท่านแรกบอกว่า ปอดบวม (ข้างซ้ายมีอาการติดเชื้อ รักษาได้)
แพทย์ท่านที่สองบอกว่า เนื้อปอดฟีบ (ข้างขวา รักษาไม่ได้ ถ้าเป็นอันนี้ก็เศร้าสุดๆ)
แพทย์ท่านที่สามบอกว่า เป็น seed ในปอด (อันนี้ก็รักษาได้ แต่คือต้องผ่าตัด)
แพทย์ท่านที่สี่บอกว่า อาจจะไม่ได้เป็นอะไรเลยก็ได้ เพราะฟิล์มแต่ละอันมันดูแล้วเป็นคนละอาการ (ถ้าเป็นอย่างนั้นได้จริงๆก็ดีน่ะสิ)
ตกลงแล้วเลยต้องไปทำ CT scan ดูภาพตัดแนวขวางปั้นสิบในมุมต่างๆ
ผลสรุปก็คือ ปั้นสิบมีอาการปอดรั่วข้างซ้าย ทำให้อากาศคั่งอยู่ในช่องอก อากาศปริมาณนี้เลยไปดันหัวใจปั้นสิบไปข้างขวา ไปบีบเนื้อปอดให้ฟีบลง ปั้นสิบเลยหายใจไม่สะดวก
หม่าม้าหวานก็ให้กำลังใจเรากับหวาน บอกว่า ในบรรดาอาการทั้งหมดที่อาจจะเป็นได้ อาการนี้ดีที่สุด เพราะว่าอาจสามารถหายได้เองโดยไม่ต้องทำอะไร คือให้อ๊อกซิเจนอย่างเดียว แล้วดูอาการว่ารูรั่วจะปิดตัวเองรึเปล่า ถ้าปิดอากาศที่คั่งอยู่ก็จะค่อยๆหายไปเอง แล้วทุกอย่างก็จะกลับเข้าที่เข้าทาง และกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม
อาทิตย์ที่แล้วเลยไม่เป็นอันกินอันนอนกันซักเท่าไหร่ นั่งเฝ้าดูอาการปั้นสิบกัน หวานเองก็พึ่งผ่าตัดมาเองแท้ๆ แต่สองวันก็ลุกแล้ว นอนต่อไม่ไหว คงเป็นห่วงลูก เวลาก่อนจะนอนก็นั่งอธิษฐานกับหวาน ขอพระเ้จ้าให้ช่วยให้เขาหายเป็นปกติด้วย
จนวันนี้รูรั่วในปอดก็ปิดไปแล้ว อากาศที่คั่งข้างในก็หายไปแล้ว หัวใจก็กลับไปอยู่ข้างซ้ายเหมือนเดิม ปั้นสิบยังหายใจเร็วอยู่บ้าง แต่ก็แข็งแรงขึ้นมากแล้ว หวังว่าจะกลับบ้านได้ในเร็วๆนี้
ต้องบอกว่าโชคดีมากจริงๆ ที่หม่าม้าหวานเป็นหมอเด็ก และในโรงพยาบาลเอง หม่าม้าหวานก็มีหมอที่รู้จักอยู่เยอะ ทั้งที่เป็นเพื่อน เป็นญาิติ เป็นอาจารย์ และยังเป็นแพทย์เฉพาะทางด้านปอด ด้านเด็กแรกเกิดด้วย ไม่งั้นปั้นสิบคงจะไม่ได้รับการรักษาและวินิจฉัยทันท่วงทีขนาดนี้แน่
ช่วยกันเป็นกำลังใจให้ัปั้นสิบด้วยนะ
Sunday, July 27, 2008
First film
Posted by
Noopook
at
10:06 PM
4
comments
Links to this post
Labels: child
Tuesday, July 22, 2008
Here Comes a New Challenger!!

ชื่อจริง: ด.ช. สมัธ
นามสกุล: เอื้อวิไลจิต
ชื่อเล่น: ปั้นสิบ
วันเกิด: วันจันทร์ที่ 21 กรกฎาคม 2551 แรม 4 ค่ำ เดือน 8 ปีชวด
เวลาเกิด: 20.30 น
น้ำหนักตัว: 2822 กรัม
วิชาการต่อสู้ : ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ดูเตะเก่งต่อยเก่งตั้งแต่ยังอยู่ในท้องหม่าม้า
ท่าไม้ตาย: แหกปากร้องไห้จนน้ำตาไหล ทำให้ป่าป๊ากับหม่าม้าแทบน้ำตาไหลตามไปด้วย
5555 โพสต์ให้ออกมาดูขำๆน่ะนะ ไว้เดี๋ยวเราว่างๆแล้วจะมาเล่าต่อ
Posted by
Noopook
at
8:21 AM
4
comments
Links to this post
Labels: child
Saturday, July 12, 2008
It's a bird!, It's a plane!, It's a BOY!
หลังจากตอนอุลตร้าซาวนด์ครั้งที่แล้วตอนเดือน 4 แล้วมองไม่ชัดว่าลูกเป็นเพศอะไรกันแน่ สายรกบัง ขาไขว้กันไว้ บิดหลบไปหลบมา แถมส่วนนั้นก็ยังเห็นไม่ชัด สุดท้ายก็ตัดสินไม่ได้
ก็เฝ้าอธิษฐานพระเจ้ากับหวาน ว่าขอให้ลูกเราเป็นผู้ชายเถอะ อยากให้คนโตเป็นผู้ชาย อยากให้เขาเป็นพี่ชายที่ดี ที่รักและดูแลน้อง แต่ถ้าพระเจ้าจะให้ลูกสาวกับเรา ก็ไม่เป็นไร ลูกสาวก็น่ารักเหมือนกัน
ระหว่างนั้นที่ยังไม่รู้แน่ว่ามีเป็นเพศอะไร คนรอบข้างก็ทายเพศกันใหญ่
"โอ พุงแหลมแบบนี้ ผู้ชาย"
"แม่ดูสดใสแบบนี้ ผู้หญิง"
"สะดือคว่ำ ผู้ชายแน่" (อันนี้จำแน่ๆไม่ค่อยได้ ตกลงมันต้องคว่ำหรือหงายหว่า)
"ใบไม้คว่ำ ข้าวสารจำนวนเม็ดเป็นเลขคู่ ผู้หญิง" (อันนี้ก็จำแน่ๆไม่ได้เหมือนกัน แถมงงหนักว่า มันเกี่ยวกับเพศลูกยังไง)
ว่าจะได้ซาวนด์อีกทีเดือน 6 แต่ก็ไม่ได้ หมอเลื่อนมาตอนปลายๆใกล้คลอดเลยทีเดียว เพื่อจะได้ดูว่ารกเลื่อนขึ้นหรือเปล่า ถ้าเลื่อนขึ้น ตำแหน่งไม่เกาะต่ำแล้ว จะได้ปลอดภัยกับแม่ถ้าจะคลอดธรรมชาติ สุดท้ายกว่าจะได้ดู ก็ปามาเดือน 8 เนี่ยแน่ะ
พอก่อนจะดู หมอที่จะซาวนด์ก็ถามก่อนว่ารู้เพศแล้วใช่ไม๊ เราก็บอกว่ายัง ดูคราวที่แล้วไม่เห็น หมอเขาก็ส่องหาอย่างชำนาญทันที
"ผู้ชายค่ะ"
"ครับ?"(ได้คำตอบเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน แถมเรายังดูไม่ออกว่าไอ้ที่แสดงบนจอน่ะมันส่วนไหนของลูกหว่า)
"อยากได้ผู้หญิงเหรอคะ?"
"เปล่าครับ อยากได้ผู้ชายนี่ล่ะครับ ผู้ชายจริงๆเหรอครับ"(เพราะดีใจ เลยไม่รู้จะพูดอะไร แถมยังมองไม่ชัด ว่าอะไรเป็นอะไรอยู่ดี)
"ผู้ชายสิคะ!"
ว่าแล้วหมอก็อธิบายซ้ำว่าไอ้ภาพที่เห็นในจอมันคืออะไร
"ส่วนนี้ถุงอัณฑะนะคะ อัณฑะเคลื่อนเข้ามาอยู่ในถุงเรียบร้อยแล้ว ส่วนนี้ก็เป็นอวัยวะเพศค่ะ "
ดูไปก็แอบยิ้มไป 5555 เขินแทนลูกนิดๆ มีคนมาส่องดูอยู่อย่างนี้
หลังจากนั้นหมอเขาก็ให้ดูส่วนอื่น เช่นตาปากจมูกสมบูรณ์ดีไม่แหว่ง กระดูกสันหลังก็เรียบร้อยดี หัวใจมี 4 ห้องทำงานปกติ แขนขานิ้วครบไม่ขาดไม่เกิน ส่วนรกก็เคลื่อนที่ขึ้นแล้ว ไม่มีปัญหาถ้าจะคลอดธรรมชาติ
สุดท้ายหมอเขาก็ย้ำว่า ดูตอนนี้เป็นผู้ชายแน่ แต่โตๆไปขึ้นกับการเลี้ยงดูนะ อ่ะนะ มีแซวอีก
โทรบอกป่าป๊า ว่าได้หลานชายแล้วนะ ป่าป๊าบอกทันทีว่ารู้อยู่แล้ว พอถามว่ารู้ได้ยังไง แกบอกว่า
"รู้สิ เพราะว่าหลานคนนี้ มันจะมาแก้แค้นพ่อมันให้ปู่"
55555 เมื่อก่อนเราทำพ่อปวดหัวขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย
Posted by
Noopook
at
2:19 PM
1 comments
Links to this post
Labels: child
Thursday, July 03, 2008
PICTAPS
เคยได้เล่นเว็บนี้กันแล้วรึยัง
วาดๆ กำหนดโครงตัวละครของตัวละครคร่าวๆ แล้วก็กดส่ง ชะแว๊บ แต่น แตน แต้น แล้วเราก็ได้คลิปตัวละครของเรามาทำบ้าๆบอๆเต้นแร้งเต้นกา น่ารักดี 5555 แถมให้เซฟเอามาลงบล็อกตัวเองได้ด้วย เออ เข้าใจคิดดีนะ
อุตส่าห์มี replay การวาดตัวละครกันก่อนด้วย ดูเพลินๆดี
ลองเข้าไปดูผลงานของคนอื่นที่เข้ามานั่งวาดกันได้ที่นี่นะ
http://roxik.com/pictaps/
Posted by
Noopook
at
2:41 PM
2
comments
Links to this post
Labels: program

